ณ ลานจอดรถของวัดสวนแก้ว หากใครเคยไปทำบุญที่นั่น อาจเคยเห็นชายร่างเล็กคนหนึ่ง คอยโบกรถด้วยความกระตือรือล้น มีบางสิ่งที่ทำให้ ศิริชัยหรือ ชัยดูแตกต่างจากคนอื่นคือแขนที่ไม่ปกติเหมือนผู้คนทั่วไป

หากแต่หัวใจของชายคนนี้ ได้ซึมซับเอาไอเย็นของพระพุทธศาสนาเข้ามาทดแทนแขนที่ใช้การไม่ได้จากอุบัติเหตุที่ทำให้ เปลี่ยนผันวิถีการดำเนินชีวิตไปตลอดกาล





มหาลัยชีวิต thaicenternews : มาทำงานอยู่ที่นี่ได้อย่างไรครับ?
ชัย : ผมเปิดดูในโทรทัศน์ เห็นว่าหลวงพ่อพยอมท่านรับคนงาน จะเป็นอย่างไงท่านก็รับ กินนอนอยู่ที่วัด มีจุดบ้านพักอยู่ในสวน ทางวัดก็ให้ค่าตอบแทนเป็นรายวัน วันละ 125 บาท และทิปจากการโบกรถ จากคนที่มาทำบุญที่วัด วันธรรมดาก็จะทำงานก่อสร้างในสวน (ขนาด 130 ไร่) ของวัดสวนแก้ว อยู่แบบพอเพียง



มหาลัยชีวิต thaicenternews : แขนนี่เป็นมาตั้งแต่เกิดเลยรึเปล่าครับ
ชัย : ผมประสบอุบัติเหตุตั้งแต่ปี 35 เมื่อก่อนขี่มอเตอร์ไซค์ทำชิปปิ้ง โดนรถกระบะชนท้าย ตอนตี 4 กระเด็นขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ถึงตี 5 กว่าจะมีคนที่เค้าเดินผ่านไปผ่านมาเห็นเลือดหยดลงมาใส่ ถึงนำส่งโรงพยาบาลต้องรักษาตัวนอนที่โรงพยาบาล 1 ปี 6 เดือน แขนผมใช้การไม่ได้ ขาขวากระดูกต้องดามเหล็กสั้นกว่าขาซ้าย 6 เซน เหมือนเอาก้อนเนื้อไปส่งโรงพยาบาล เมื่อก่อนผมเป็นคนใจร้อนแต่เหมือนไอพระธรรมเข้ามาก็กลายเป็นคนเย็นใจมาก สุขุมขึ้น ก็น่าแปลกใจ ปีกลายผมป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่เกือบตายแต่รอดมาได้ หมอตรวจเจอมะเร็งที่ตับ แต่เป็นระยะที่ 1 เลยรักษาได้ เมื่อก่อนผมกินเหล้าบ่อย



ชายวัยกลางคนอัธยาศัยดีวิ่งไปคอยโบกรถพร้อมคำพูดสุภาพและสีหน้าที่เปื้อนด้วยรอยยิ้ม โดยไม่หวังผลตอบแทน ตลอดเวลาที่สัมภาษณ์อย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย บางวันกว่าจะได้ทานข้าวมื้อกลางวันก็ต้องรอเกือบๆวัดจะปิด เพราะไม่สามารถทานได้อย่างเต็มที่



มหาลัยชีวิต thaicenternews : มีครอบครัวรึเปล่าครับ?
ชัย : มีลูกสาวเรียนอยู่ในกรุงเทพฯ เค้าอยู่กับป้า เรียนอยู่ ม.3 ที่สาธิตเกษตร (O_o”) เค้าเรียนเก่งได้ 4 ตลอด อาจารย์ก็บอกว่าถ้าเรียนให้เลือกคณะเดียวเลย แพทย์จุฬา 400 คะแนน ทำได้แน่ๆ ลูกสาวอยากเป็นหมอ ผมเสียแขน เสียขา แต่ก็ได้ลูกสาวมาแทนในปี 37 ผมตั้งชื่อลูกสาว ว่าสุดรัก คือไม่ต้องแปลความหมายเค้าเป็นที่สุดของความรัก ชื่อเล่นชื่อน้องเพชร เพราะเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในโลกที่สุดในชีวิต จะวิ่งให้เหนื่อยยังไง นึกถึงลูกก็หายเหนื่อย ผมจะยังเป็นอะไรไปไม่ได้ จะอยู่ดูความสำเร็จของลูก ลูกบอกกับผมว่า พ่ออย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะ จะรักษาแขนข้างนี้ให้ใช้ได้ก่อนตาย



ทุกครั้งเมื่อเอ่ยถึงลูกสาวสุดรัก แววตาของ ชัย ก็เป็นประกายสุกใสที่มีความหวัง และตื้นตันใจในตัวลูกสาวคนนี้ อย่างที่สุด
มหาลัยชีวิต thaicenternews : แล้วลูกสาวมาเยี่ยมบ่อยไหม?
ชัย : ผมไม่ให้แกรู้ว่าผมอยู่ที่นี่ ผมจะบอกว่าผมทำงานอยู่ต่างจังหวัด ผมกลัวลูกสาวจะอายเพื่อน อยากให้เค้าอยู่อย่างสบายใจ ผมไปเยี่ยมแกเอง พาแกไปเที่ยว จะหยุดไปวันธรรมดา จะได้ไม่ต้องเสียรายได้เยอะ อยากเจอลูกสาว







มหาลัยชีวิต thaicenternews : ชีวิตที่มาอยู่ที่นี่มีความสุขมากกว่าก่อนไหม?
ชัย : หลังเสียแขนไปชีวิตก็ลำบาก เคยทำเซรามิกที่บ้านก็ถูกโกงหมดตัวอีก ไปสมัครงานที่ไหนเค้าก็ไม่รับ ใครเค้าจะรับคนพิการอย่างเรา มีหลวงพ่อองค์เดียว อยู่ที่นี่สุขใจ ในที่มีไม่มีใครทะเลาะกัน ใครทะเลาะหลวงพ่อก็ไล่ออกไป หลวงพ่อท่านไม่ชอบ

มหาลัยชีวิต thaicenternews : คำถามสุดท้าย ในชีวิตที่เหลือจากนี้ใต้ร่มพระธรรมของวัดสวนแก้วต้องการอะไรอีกไหม?
ชัย : ไม่ขออะไรแล้ว ในชีวิตนี้ขออยู่กับหลวงพ่อจนตาย มีกินมีอยู่แล้ว อยู่รอลูกรับปริญญา ไม่เอาอะไรแล้ว

หลังจากพูดคุยกับชัย ชายผู้ต้องเสียแขนขวาอย่างที่ไม่สามารถใช้งานได้อีกและขาขวาที่ใช้งานได้อย่าง กระท่อน กระแท่น หากแต่ไอเย็นของร่มพระพุทธศาสนา แห่งวัดสวนแก้ว ได้สร้างปีกแห่งธรรมอันบริสุทธิ์ ปีกที่ทำให้ชัยบินข้ามกิเลส และความโลภไปสู่ดินแดนแห่งธรรมอย่างลึกซึ้งถึงแก่นแห่งธรรมะ หากมีโอกาสได้มาวัดสวนแก้วเจอชายคนนี้ก็ทักทายและพูดคุยกับชัยได้ แล้วท่านจะได้รู้ว่า เปลือกทางโลกที่แบกอยู่อาจจะไม่มีความหมายอะไรเลยก็ได้....



ขอขอบคุณ สำหรับบทความที่มีคุณค่ายิ่ง จาก http://www.thaicenternews.com/  
thaidelphi : ช่างภาพนิ่ง
ต้นกล้าประชาธิปไตย :ช่างภาพนิ่ง/ดำเนินรายการ
Toneymaru : ช่างภาพวิดีโอ
กิ๊บเก๋ : ดำเนินรายการ